راه يابد و حس كنند كه قادر به يارى وى نيستند اندك بودنشان در مقايسه با تودهء مردم و كينه‌ورزان و طمع‌كاران بود . ولى اينكه على بنا به آنچه كه در روايت وارد شده او را سوار بر چهار پا كرده شبانه به خانه‌هاى انصارش مىبرد و درب منازل را مىزد و درخواست يارى از آنها مىكرد به نظر من هيچ لزومى نداشت زيرا موضع او براى همه روشن بود ؛ او بارها با لحنى بسيار قاطع در مسجد مطرح كرده بود و نيازى به پنهانكارى نداشت تا مجبور باشد شبانه بنا به ادعاى اين روايت ، از انصار طلب يارى نمايد و علاوه بر اينها ، على ( ع ) هرگز در انديشهء قيام مسلحانه عليه وضع جديد نبود بويژه كه حركت ارتداد آنچنان وسعت گرفته بود كه در خارج از شهر تهديدى براى اسلام بشمار مىآمد و مصالح اسلام براى او و فاطمه زهرا ( ع ) از هر چيز ، فراتر بود . قيام فاطمهء زهرا و على تنها براى نشان دادن تجاوز آنها و انحرافشان از خطى بوده كه پيامبر اكرم از آغاز دعوتش به اسلام تا آخرين لحظه‌هاى حيات در مورد جانشين شرعىاش پس از خود ، پى گرفته بود و داستان فدك و سهم ذا القربى نيز در اين ميان تنها واكنش ابو بكر و يارانش بر اين قيام و برخوردش با خلافت ابو بكر طى فاصله كوتاه زندگيش پس از مرگ پدر بود .